Doğal Yaşam ve Başkaldırı kitabının öncelikle ismi olmak üzere baştan sona ilgi çekici olduğu kesin lakin kitabın bir bölümünün başlığı olan “Yaşadığım Yer ve Yaşama Nedenim” adlı bölüm bir başka ilgi çekiyor. Zira insanlar yaşadıkları yer’den memnun olsalardı adına tatil dedikleri yer’e her fırsatta kaçmak isterler miydi? Hatta mümkünse kimi yaşadığı zamandan bile firar etmek istiyor da henüz o hıza erişemedi insanlık… Belki bir gün, bir umut iş’te… ya neyse…
Thoreau insanın ömrünün bir döneminde her toprak parçasını olası bir konut arsası olarak görmeye başladığından ve kendisinin de bir çiftlik sahibi olma isteği ve çabasından bahsediyor. Karşılaştırdığımızda bizim ve şimdiki zamanın nedenleri ile hele ki onun nedenleri ile çok farklı olsa da büyük bir şantiyeye dönüşmüş ülkemizde ve dünyamızda geçerliliğini halen koruyan bir ifade. Demek ki halen geçmemiş insanlığın bir dönemi, betondan hayaller şatosu dönemi… her bir afette, depremde, heveste, heyecanda, acıda, hüzünde üstümüze yıkılan hayaller…
Support authors and subscribe to content
This is premium stuff. Subscribe to read the entire article.
